Warme Truiendag

Vandaag,10 februari is het Warme Truiendag, de jaarlijkse ‘verjaardag’ van het Kyoto-protocol. Een mooie aanleiding dus, om het milieubewustzijn van jezelf en bijvoorbeeld je gezin, kinderen eens te vergroten. Er zijn tal van ideeën om van deze dag een spektakel te maken of juist op kleine schaal iets te doen om energie te besparen. Bijvoorbeeld door een warme trui aan te trekken en de verwarming thuis, en of  in de school een graadje lager te (laten) zetten. Of kook vanavond een maaltijd met fair trade producten waar je warm van wordt en organiseer een klein debat of kijk samen. Want het Kyoto-protocol staat al jarenlang ter discussie: Zo heeft Canada zijn deelname aan het verdrag voortijdig opgezegd en zijn grote vervuilers als China en de Verenigde Staten niet eens aan het verdrag gebonden. Is het opstellen van het verdrag in eerste instantie wel een goed idee geweest? En hoe komt het dat het verdrag niet of nauwelijks wordt nageleefd? Je merkt het al: het protocol kent voor- en tegenstanders. Een goede voedingsbodem voor discussie. De uitstoot van broeikasgassen is een van de belangrijkste oorzaken van de opwarming van de aarde. In 1997 komen politici van over de hele wereld bijeen in Kyoto (Japan) om afspraken te maken over de uitstoot van broeikasgassen. Die afspraken behelzen het terugdringen van de uitstoot van broeikasgassen met gemiddeld 5,2 procent ten opzichte van 1990, in de periode van 2008 tot en met 2012.  Het protocol, dat op 16 februari 2005 officieel in werking is getreden, is een onderdeel van het Klimaatverdrag van de Verenigde Naties. Met ieder deelnemend land wordt een reductiepercentage afgesproken: Dat percentage hangt af van de huidige uitstoot van CO2 en de economische kracht van het land. Zo moet Nederland zes procent minder CO2 uitstoten, België 7.5 procent en Europa als geheel staat volgens de afspraak garant voor acht procent. Al sinds de inwerkingtreding van het verdrag zijn wetenschappers van mening dat de doelstellingen niet haalbaar zijn. Daarom zou er op de Conference of Parties, dat in december 2009 in Kopenhagen plaatsvond, opnieuw gesproken worden over de toekomst van het Kyoto-protocol. Dezer conferentie is op niets uitgelopen en dus is er geen nieuw verdrag gesloten. Je kunt dus vandaag een deel van de controle terug in handen nemen. Want als we wachten op de overheid en het bedrijfsleven is het niet alleen te weinig, maar vaak ook nog eens te laat, dat blijkt wel uit bovenstaand verhaal.